Helloween - If I Could

Korku yok, acı yok
Suçluyacak kimse yok
Tek başıma devam edecegim
Kaderimi kendim çizecegim
Aklımı özgür kılmayı ögrendim
Kendi kendimi bulmalıyım
Bir kez daha
Birkez daha
Uçabilseydim
Göklerin kralı gibi
Çakılmadan ya da düşmeden
Herşeyin resmini yapabilseydim
Uçabilseydim
Görürdün dünyayı benim gözlerimle
Tökezlemeden ya da hata yapmadan
Göklere süzülürdüm
Uçabilseydim
İşte buradayım
Yanlız başıma ayaktayım
Rüyalarım var kendimde
Farkına varmam gereken
İnancım saglamlaştı
Bilinmeyene karşı korkum yok
Daha fazla
Daha fazla

..................

.......

Siyah bir rutubetti hayat,

g e ç t i m;

İstanbul’un saçlarına kar yağıyordu…

Kar yağıyordu yazgılarımızın titrek yüzüne,

çalınan gülüşlere, dökülen kanlara…

Herkesin yazgısında bir düş,

her ömrün tufanında bir aşk deliriyordu

ve gecelerin göğsüne bıçaklanmış kadınlar düşüyordu.

Belki bu yüzden ne kar ne şiir yetmiyordu günleri ağartmaya…

Yetmiyordu hayat hiçbir şeyi ucuza kapatmaya!

Yine de kar yağıyordu günlerin puslu yüzüne

O sanal sevgilere, kinlere, kirlere,bir asker postalının balçıktaki izine

eski fotoğraflara,

üşümüş sevinçlere

çocukların beyaz nefeslerine, Emine’ nin yüzüne;

kar yağıyordu bu ödünç, haczedilmiş günlere

ve kıyılarında bir ceset gibi kaldığımız düşlere…

Siyah bir rutubetti hayat,

g e ç t i m;

siyah bir rutubetti, hepsi bu işte…

Şahdamarımda birkaç bayat şiirle

üstelik imanım da gevremişti aşktan,

hayattan;

İstanbul’un…

İstanbul’un saçlarına kar yağıyordu…

Yılmaz ODABAŞI

KUŞLARIM VURULDU

kuşlar mıydı, ben miydim ölen gerçekten

bozgunum her sabah yeni bir kuşu yitirmekten…

kuşlarım vuruldu kurak bir nehirle kaldım

alacakaranlıkta bu yetim şarkısıyla

döndüm dolaştım kendime vardım

dağlarım kurşunlandı, ayazlarda yıkandım

kuşlarım vuruldu çoktan kimsesiz kaldım...

kuşlarım vuruldu, ömrüm paslandı, yiten yılları andım

ki rüzgârlar kadar çok karşılandım çok uğurlandım

hızla dökerken yapraklarını kalbim

gidip bir şarkının notasında saklandım

ama kuşlarım…

kuşlarım vuruldu çoktan kimsesiz kaldım...

kuşlarım vuruldu, kalbim dağlandı, o ah aşklara yandım

yas tutan bir dünyanın kalabalığında

gelenler gittiler gölgemle kaldım

çek git yolumdan kalbim artık uslandım

kuşlarım… kuşlarım vuruldu çoktan kimsesiz kaldım…

YILMAZ ODABAŞI

İHTAR

Bir ömür düştü payına

tufan;

Çıldırmak için...

Düşler besledin güpegündüz

dövüşmek için;

uçurumlar besledin

düşmek için!

(Artık bulduğun her sevgi kırıntısına sımsıkı kenetlen, bırakma sakın,

gitmesin; büyüdün artık iyi ört günlerinin üstünü üşütmesin...)

YILMAZ ODABAŞI

sil baştan

Gücün var mı sevgilim

Derin sularda inci tanesi aramaya

Cesaretin kaldıysa

Hala benle aşktan konuşmaya

Söyle canım sevgilim

Hayat bize oyun oynuyor olabilir mi ?

Yorgun gibi bir halin var

Duyguların karışık olabilir mi

Sil baştan başlamak gerek bazen

Hayatı sıfırlamak

Sil baştan sevmek gerek bazen

Herşeyi unutmak

Sanki bugün son günmüş gibi

Dolu dolu yaşamak istiyorum

Her ne çıkarsa yoluma

Selam verip yürümek istiyorum

ş.ferah

Bir düşmanı bağışlamak,

bir dostu bağışlamaktan daha kolaydır...

SEVGİNİN ÖNÜNDE

Bütün insanları dostun bil, kardeşin bil kızım
Sevincin ürünüdür insan, nefretin değil
Zulmün önünde dimdik tut onurunu
Sevginin önünde eğil kızım

Ataol Behramoğlu