@sesSizLiğinaNarŞisi@

Levrek, hamsi, kalkan... Kader anı Haziran!

2011-04-28T15:29:00.000-07:00

Levrek, hamsi, kalkan... Kader anı Haziran!: "“Seninki kaç santim?” kampanyasının sonucu belli oluyor. Tarım Bakanlığı balıkların ve denizlerin geleceğine Haziran’da karar veriyor. İş işten geçmeden, balıklar tükenmeden, daha fazla ertelemeden, hemen şimdi eyleme katıl."

arkadaşım badem ağacı

2010-05-12T05:27:00.000-07:00

Sen ağaçların aptalı
Ben insanların
Seni kandırır havalar
Beni sevdalar
Bir ılıman hava esmeye görsün
Düşünmeden gelecek karakış..
Acarsın çiçeklerini ..
Bense hayra yorarım gördüğüm düşü...
Bir güler yüz bir tatlı söz..
Açarım yüreğimi hemen
Yemişe durmadan çarpar seni karayel
Beni karasevda
Hem de bilerek kandırıldığımızı
Kaçıncı kez bağlanmışız bir olmaza
Koş desinler bize şaşkın
Sonu gelmese de hiç bir aşkın
Açalım yine de çiçeklerimizi
Senden yanayım arkadaşım
Havanı bulunca aç çiçeklerini
Nasıl açıyorsam yüreğimi
Belki bu kez kış olmaz
Bakarsın sevdan düş olmaz
Nasıl vermişsem kendimi son sevdama
Vur kendini sen de bu güzel havaya

aziz nesin

öğrendim . .

2010-01-31T11:47:00.000-08:00

Sonsuz birkaranlığın içinden doğdum.Işığı gördüm, korktum.Ağladım.

Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
Karanlığı gördüm, korktum.Gün geldi sonsuz karanlığa ugurladim sevdiklerimi.Ağladım.Yaşamayı öğrendim.
Dogumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu;aradaki bölümün, ölümden çalinan zamanlarolduğunuöğrendim.

Zamani öğrendim.

Yaristim onunla ...Zamanla yarisilmayacagini,

Zamanla barisilacagini,
zamanla öğrendim ...

Insani öğrendim.

Sonra insanlarin içinde iyiler ve Kötüler olduğunu ...

Sonra da her insanın içinde
iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.
Sevmeyi öğrendim.Sonra güvenmeyi ...

Sonra da güvenin sevgiden daha Kalici olduğunu,

sevginin güvenin sağlam zemini üzerinekuruldugunu öğrendim. İnsan tenini öğrendim.Sonra tenin altnda bir ruh bulunduğunu. ..

Sonra da ruhun aslında,
tenin üstünde olduğunu öğrendim.
Evreni öğrendim.Sonra evreni aydinlatmanin yollarını öğrendim.
Sonunda evreni aydinlatabilmek için önce çevreniaydinlatabilmek gerektigin öğrendim.
Ekmeği öğrendim.
Sonra barış için ekmeğin bolca Üretilmesi gerektigini.

Sonra da ekmeği hakça ülesmenin,

bolca üretmekkadar önemli olduğunu öğrendim.
Okumayi öğrendim.

Kendime yazıyı ögrettim sonra ...

Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana ...
Gitmeyi öğrendim.

Sonra dayanamayıp dönmeyi ...

Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi ...

Dünyaya tek başına meydan okumayi öğrendim genç yaşta ...
Sonra kalabaliklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardim.Sonra da asil yürüyüsün kalabaliklara karşı olmasigerektigine aydim.Düsünmeyi öğrendim.
Sonra Kalıplar içinde düsünmeyi öğrendim.Sonra saglikli düsünmenin KALIPLARI yikarakdüsünmek olduğunu öğrendim.
Namusun önemini öğrendim evde ...Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;gerçek namusun, günah elinin altindayken, günaha elsürmemek olduğunu öğrendim.
Gerçeği öğrendim bir gün ...

Ve gerçeğin acı olduğunu ...Sonra dozunda Acının,
yemege olduğu kadar hayata dalezzet kattigini öğrendim.
Her canlinin ölümü tadacagini, ama sadece bazılarının

Hayati tadacagini öğrendim.

Ben dostlarımı ne kalbimle nede aklımla severim.
Olur ya ...Kalp durur ...
Akıl unutur ...Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur ...

-alıntıdır-

Duyumsadığın Her Şey

2009-12-15T09:41:00.001-08:00

Duyumsadığın her şeye

En küçük önemi ver.

Söylemişti sensiz yaşayamayacağını

Unutma bunu, yeniden rastlarsan ona

Tanıyacaktır seni.

Bana bir iyilik yap, bu kadar çok sevme beni

Son kez sevildiğimde

Duymamıştım en küçük bir sevinç bile.

Bertolt BRECHT

Sanılar

2009-11-16T19:12:00.000-08:00

Şimdi belki benim gibi ölesiye yalnızsındır

Uçan kuşları gözlemektesindir tek başına

Çamların yeşiline dalmış gitmiştir gözlerin

Radyo dinliyorsundur ya da susarak

Bir kitabı okumaya çalışıyorsundur kim bilir

Sonsuz güzellikte bir aşk düşünüyor olabilirsin

Belki de anılarını deşiyorsun bir olmazı

Bir açmazı derinden derine kurcalar gibi

Bir kahve içmeyi bir elma yemeyi kurarak

Saatine bakıyor olabilirsin uykulu gözlerle

Çocukların oyununa dalmış gitmiş olabilirsin

Mahpus gibi tutsak gibi belki köle gibi

Yarını olmamak gibi bir duygu içindesindir

Belki de kendini bağışlamıyorsundur

Benim hiç bilmediğim bir şeylerden ötürü

Kırık tirenler gibi öylece kalakalmışsındır

Kalkıp gidip çekirdek almayı düşünüyorsundur

Ya da uyumak istiyorsundur her şeyi unutmak için

Belki sen de benim gibi ölesiye yalnızsındır...

afşar timuçin

Denge

2009-10-05T08:57:00.000-07:00

Sizin alınız al inandım

Sizin morunuz mor inandım

Tanrınız büyük amenna

Şiiriniz adamakıllı şiir

Dumanı da caba

Bütün ağaçlarla uyuşmuşum

Kalabalık ha olmuş ha olmamış

Sokaklarda yitirmiş cebimde bulmuşum

Ama sokaklar şöyleymiş

Ağaçlar böyleymiş

Ama sizin adınız ne

Benim dengemi bozmayınız

Aşkım da değişebilir gerçeklerim de

Pırıl pırıl dalgalı bir denize karşı

Yangelmişim diz boyu sulara

Hepinize iyiniyetle gülümsüyorum

Hiçbirinizle dövüşemem

Benim bir gizli bildiğim var

Sizin alınız al inandım

Morunuz mor inandım

Ben tam kendime göre

Ben tam dünyaya göre

Ama sizin adınız ne

Benim dengemi bozmayınız.

Turgut Uyar

HAYALCİ. .

2009-07-15T01:58:00.000-07:00

Kimsenin hayalciye bir hayrı dokunmaz, hayalcinin de kimseye…

Hayalci kitapları ve filmleri olmadan yaşayamaz, gözlüğünü ve radyosunu her sabah panik halinde yatağın arkasında bulur, sızmış gecenin izinde…

Hayalci biner gider notaya; geçmişe, geleceğe, hiç gidilmedik imge eli değmemiş yerlere…

Yalnızlığı çok sever, ilk boş anında hayal kuracaktır çünkü…

Asla plan yapamaz, hiçbir planı, programı tamamlayamaz, sıkıntı ve strese girer…

Randevularına zamanında gitmediği için; sevgilisiyle, ailesiyle, arkadaşlarıyla en az bir kez kavga etmiştir.

Yorucu bir hayalden sonra, iyice bezginleşir, su almaya bile kalkamaz, bir muhabbet uydurup çevredeki birisinden ister suyunu.

Sabah kalkamaz, gece yatamaz; eğer memursa müdüründen, öğrenciyse hocasından azar işitir.

Her zaman sarhoştur hayalci, Baudelaire’in dediği gibi, ister şiirle, ister şarapla…

Hayyam gibi örtülere inat cennetler yaratır, çiçeklerin üzerinden kaldırır çarşafı.

Gelmeye yorgundur eli, kolu, bacağı… Hep gitmek ister; gitmeye özgüdür şarabı, özgürdür…

Bilinmezlikten yanadır hayalci, kaybolmak ister ormanın siyahında, bulunmak istemez ağacın yeşilinde.

İmkânsız aşkları hayaller bazen, en pırıltılısıdır oraların, bazen de kir pas içinde buralarda…

Hayalci her rolü oynar; başrol, yardımcı oyuncu, yoldan geçen figüran…

Bazı zamanlar yatağa sürünerek gider, yastığını arar gözleri kapalı, hayalci…

Tek savaşı yakamozladır, yoksa barışın dudağına, kirpiklerine âşıktır hayalci, ölü olduğunu bildiği halde, kendisiyle göz teması kurmayan barışın gözünün içine baka, baka okşar yanaklarını.

Normal olmak zorunda değildir, yorgan altında titrerken…

Leman / Narkoz – Dr. Murat Kaya

ülkü . .

2009-06-07T03:06:00.000-07:00

Ülkü;

1- Amaç edinilen, ulaşılmak istenen şey, ideal.

2- Gerçekte olmayıp, yalnız düşüncede tasarım biçiminde var olan, yalnızca düşünce ile kavranabilen şey, ideal.

3- İnsanı duyular dünyasının üstüne yükselten ve hiçbir zaman tam olarak gerçekleştirilemeyecek olan, hep yalnızca gereklilik, yalnızca erişilmesi istenen erek olarak kalan kılavuz ilke, örnek yargı ölçüsü, mefkûre, ideal.

TDK Sözlüğü

Geceyedir Küsmelerim

2009-04-04T18:19:00.000-07:00

Hersey biter herkez gider

Gün bile kacar gecenin koynuna saklanir

Birtek ben kalirim benligimden tasar sevgim kahve gözlerinde

Yankilanir yasanmamislari düsünür kuytularda üzülürüm

Gel desen kosar gelir ellerim

Umursamaz dünyayi

Umursamaz yasami

Sadece seni tek seni bekledim

Gel diyen ellerini gözlerini özledim

Ne umut kaldi ne bir rüya geceyedir küsmelerim

Yürek yanar kalpler aglar

Sevdam bile cirpinir cikis yollari arar

Birtek gözyasi kalir bu askdan geriye

Ruhumda yeserir yeniden ask yapraklari

Yasanmamislari düsünür kuytularda ölürüm

Gel desen kosar kosar gelir ellerim

Umursamaz dünyayi

Umursamaz yasami

Sadece seni tek seni bekledim

Gel diyen ellerini gözlerini özledim

Ne umut kaldi ne bir rüya geceyedir küsmelerim

Ne bir umut kaldi ne bir rüya geceyedir küsmelerim

Gel desen kosar kosar gelir ellerim

Umursamaz dünyayi

Umursamaz yasami

Sadece seni tek seni bekledim

Gel diyen ellerini gözlerini özledim

Ne umut kaldi ne bir rüya geceyedir küsmelerim

Bir umut kaldi ve bir rüya yine sana seslenirim

badem

Kara YAzı

2009-03-20T04:59:00.000-07:00

geçmedi yare sözümüz

yollarda kaldı gözümüz

yere sürüldü yüzümüz

böyleymiş karayazımız.

çiçekler açılmaz oldu

pınarlar içilmez oldu

yar bize gülmez oldu

böyleymiş kara yazımız.

yalnız ona yar demiştik

onda bir şey var demiştik

o bizi anlar demiştik

böyleymiş kara yazımız.

hey gönül gene bu gece

kederim geceden yüce

gel susalım beraberce

böyleymiş kara yazımız.

Sabahattin Ali

Ahmet Kaya bu şiiri bestelemiş ve

adamı döver gibi

söylemiştir...

2009-03-09T19:35:00.000-07:00

Kalbimin içine gir bak

Senden ne kalmış ki

Yıkık dökük ev gibi

Sana yer kalmamış ki
Gözlerime iyi bak

Görüyor musun seni?

Eskiden bu gayet netti

Şimdi ise flu gibi
Bazen aşk yetmiyor bazen

Öleceğim aklıma gelirdi

Ayrılıksa kattiyen

Ne kadar iyi niyetliydik

İkimiz de başlarken

Dedim ya sevgilim

Aşk yetmiyor ki bazen
Hayatta her şey senin

İstediğin gibi olmuyor

Bu yüzden nice aşklar

Mutlu sonla bitmiyor

ajda pekkan

Yüreğimdeki Çocuk

2009-02-27T12:45:00.000-08:00

Yüregimde bir çocuk

Sevinçle hüznü

Bir arada yaşıyor

Bir elinde umut çiçekleri

Digerinde mutsuzluk dikenleri...

Yüregimdeki bu çocuk aglıyor,

Batmış eline

Mutsuzluk dikenleri...

Umut çiçekleri

Gönlünü okşuyor...

Kendisini

Bekleyen geleceği

Umut çiçeklerinde

Biliyor...

Yüregimdeki çocuk

Ellerin de

Umut çiçekleri,

Gözlerinde

Bir ümit ışıgı yanıp sönerken

Kendisine sevgiyle uzanacak

Bir dost eli bekliyor...

Yüregimdeki çocuk

Bir elinde umutsuz dikenleri

Digerinde umut çiçekleri

Gözlerinin içi gülüyor...

Yüregimdeki bu çocuk

Gelecekten umutlu

Hayatla barışık yaşıyor...

Umut Kırtaş

2009-02-24T20:05:00.000-08:00

acıyı veren

anlatamadığım

ya da

anlayamadığın değil

paylaşamadığın..

özer bal

cırcır böceği

2009-02-20T11:01:00.000-08:00

Bir gün New-York'ta bir grup iş arkadaşı, yemek molasında dışarıya çıkar.

Gruptan biri, Kızılderili'dir. Yolda, insan kalabalığı, siren sesleri, iş makinelerinin çıkardığı gürültü ve korna sesleri arasında ilerlerken, Kızılderili, kulağına cırcır böceği sesinin geldiğini söyleyerek böceği aramaya başlar. Arkadaşları, bu kadar gürültünün arasında bu sesi duyamayacağını, kendisinin öyle zannettiğini söyleyip yollarına devam eder. Aralarından bir tanesi inanmasa da, onunla aramaya devam eder. Kızılderili, yolun karşı tarafına doğru yürür, arkadaşı da onu takip eder. Binaların arasındaki bir tutam yeşilliğin arasında gerçekten bir cırcır böceği bulurlar. Arkadaşı, Kızilderili'ye: 'Senin insanüstü güçlerin var. Bu sesi nasıl duydun?' diye sorar. Kızılderili ise; bu sesi duymak için insanüstü güçlere sahip olmaya gerek olmadığını söyleyerek, arkadaşına kendisini takip etmesini söyler. Kaldırıma geçerler ve Kızılderili cebinden çıkardığı bozuk parayı kaldırımda yuvarlar. Birçok insan, bozuk para sesini duyunca sesingeldiği tarafa bakarak, onun ceplerinden düşüp düşmedigini kontrol eder. Kızılderili, arkadaşına dönerek: 'Önemli olan, nelere değer verdiğin ve neleri önemsediğindir. Her şeyi ona göre duyar, görür ve hissedersin. 'der.

Çakıl Taşları

2009-02-19T15:21:00.000-08:00

"şu gönlümün

bir

umudu

gülüm

. .

gözLerimiN

yaşında

mı?"

benim çakıl taşlarım var

irili ufaklı

kaybolduğumda yere yayıp yol yaptığım

çakıl taşlarım var

her yerden topladığım

boşluğa düştüğümde

oyunlar yaratıp oynadığım

benim bir sözlüğüm var

unutulmuş bir dil

oysa ki içinde her şeyin anlamı gizli

benim bir gözlüğüm var

sol camı kırıldı

taktığım zamanlarda içini gösteren adeta

sen hiç “hiç” oldun mu,

birden duruldun mu?

bulanıkmış berrakmış her suyu içtin mi?

altında ağ olmadan yerden yükseldin mi?

tam zevkine varmışken birden yere düştün mü sen?

düştün mü sen?

benim hiç boyanmamış dört duvarım var

çatlaklarından sızıp içinden geçtiğim

benim hiç yıkılmamış duvarlarım var

dikkatle baktığımda ardını gördüğüm adeta

sen hiç “hiç” oldun mu

birden duruldun mu?

bulanıkmış berrakmış her suyu içtin mi?

altında ağ olmadan yerden yükseldin mi?

tam zevkine varmışken birden yere düştün mü sen?

düştün mü sen?

benim bir hikayem var sonunu yazmadığım

benim bir sevgilim var

henüz tanışmadığım

benim umudum var

benim umudum

benim umudum var

benim umudum

sevgi

2009-02-14T10:07:00.000-08:00

Aşk köprü kurmaktır.

İnsanlar köprü kuracakları yerde,

duvar ördükleri için yalnız kalırlar.

* * *

Sevgi neydi ?

coşkun akan dere

sonbahar rüzgarıyla ürperen yapraklar

cama vurup dağılan yağmur damlaları

bir yürek çarpıntısı

sonunda coşkun dere durulur

yapraklar kurur dökülür

yağmur diner güneş çıkardı

sevgi neydi ?

sevgi sahip çıkan,

dost,

sıcak insan eli

insan emeğiydi

sevgi iyilikti

sevgi emekti...

Hep Kahır

2009-02-09T14:53:00.000-08:00

Dur.

Bırak.

Kaynasın kahvenin suyu

Bana İstanbul'u anlat nasıldı

Bana boğazı anlat nasıldı

Haziran titreyişleri kaçak yağmurlar ardı

Yıkanmış kurunur muydu yine o yedi tepe

Ana şefkati gibi sıcak güneşte......

İnsanlar gülüyordu de

Trende vapurda otobüste

Yalanda olsa hoşuma gidiyor söyle

Hep kahır

hep kahır

Bıktım be.

Dur.

Bırak kalsın açma televizyonu

Bana İstanbul'u anlat nasıldı

Şehirlerin şehrini anlat nasıldı

Beyoğlu sırtlarından yasak gözlerimle bakıp

Köprüler

Sarayburnu

Minareler

ve Halice

Deyiverdim mi bir merhaba gizlice

Dur.

Bırak.

Kımıldama kal biraz öylece ne olur

Kokun İstanbul gibidir

Gözlerin İstanbul gecesi

Şimdi gel sarıl sarıl bana kınalım

Gök kubbenin altında orda da beraber

Çok şükür diyerek yeniden başlamanın hayali

Hasretimin çölünde sanki bir pınar gibi

cem karaca

sis

2009-01-29T12:57:00.001-08:00

İki şehri var gecenin, biri gözümde
tütüyor, birinin dumanı üstünde yağmur
gibi çöken siste, bana bu uykusuz
şehri niye bıraktın, göze alamadığım
bir şehrin yerine bütün şehirlerdesin,
gece değil istediğin hayli karanlık
bakışlı bir şehrin gözleriyle çarpışmak
hevesindesin! Gözlerini anlıyorum henüz
bağışlayabileceği gözleriyle çarpışmadı kimsenin;
gözlerimizi uzaklıklar değil ki yalnız
göze alamadığımız yakınlıklar da acıtır,
ve gözleri ancak gözler bağışlayabilir,
öyle acıyor ki gözlerim kim bağışlayacak,
sis değil, uykusuzluk değil, iki uzak
şehir gibi ayrılıktan kavuşmuyor gözlerim:
Biri hepimizle gözgöze gibi hala uykusuz,
biri sis içinde kirpiklerine kadar açık,
bu sessizliği kim bıraktıysa, göremiyorum
konuşkan gözlerinde tek sözcük bile,
gözlerimiz birbirine değmiyor gecenin iki şehrinde
Kimsenin kimseye gözü değmiyorsa, şiir niye ?
haydar ergülen

İki gözüm..

2009-01-29T12:44:00.000-08:00

Yok mu, senin insafın yok mu

Bir güler yüzün çok mu

Dağ mısın taş mısın

Uzak mı bu eda bu hal tuzak mı

Hak mısın bana yasak mı

Dost musun düşman mısın

İki gözüm seneler geçiyor

Gönül ektiğini biçiyor

Bir selam lütfet

Bu ne çok hasret

Gel barışalım artık

Can özüm bahar geldi

Dalları kiraz bastı

Yedi kat eller yakınım oldu

Gel kavuşalım artık

sezen aksu

geceler düşman

2009-01-29T12:27:00.000-08:00

Takvimlerden haberin yok mu geçiyor yıllar

Bana küsmüş yüzüme gülmez zalim aynalar

Kimimiz yorgun, kimimiz solgun, kimi isyankar

Acı gerçek bu, ömrümüz bir su, içiyor yıllar

Hani nerde beklenenler

Medet umdum senelerce

Acılar hep dolu dizgin

Yine hayır yok gecelerden

Vakit geç olmuş, dönülmez yolmuş, yürek bin pişman

Bundan böyle bana meyler dost, geceler düşman

Söz - Müzik : Adnan Ergil

sürgün

2009-01-29T11:54:00.000-08:00

gökyüzünde, yeryüzünde

gün doğduğunda,

her gün ilk gün gibidir.

yoksa eğer ümit,

gün doğsa da

her yer loş ve karanlıktır.

yar gurbette,

can yürekte

bir kafeste,

ne amansızs

onsuz ayrılıktır,

geçmez zaman

her gece hep aynıdır.

fırtınada, ak ayazda

sürgün, her yerde hep aynıdır.

gül açsa da, kuş uçsa da

görmez dargındır.

her durakta, her uykuda

sürgün, her nefeste yalnızdır.

her şafakta, her yudumda

hasret sancıdır.

yol alsa da, ses duysa da,

dağ aşsa da

her adım son,

her an son adımdır

tek başına, yalnızlık bir yankıdır

fırtınada, ak ayazda

sürgün, her yerde yalnızdır.

gül açsa da, kuş uçsa da

görmez dargındır.

zülfü livaneli

biraz kül.. biraz duman

2009-01-29T11:03:00.001-08:00

biraz kül biraz duman o benim işte

kerem misali yanan o benim işte

inanma gözlerine ben ben değilim

beni sevdiğin zaman o benim işte

"ben seviyorsam sen bahanesin..."

Helloween - If I Could

2009-01-29T08:13:00.000-08:00

Korku yok, acı yok
Suçluyacak kimse yok
Tek başıma devam edecegim
Kaderimi kendim çizecegim
Aklımı özgür kılmayı ögrendim
Kendi kendimi bulmalıyım
Bir kez daha
Birkez daha
Uçabilseydim
Göklerin kralı gibi
Çakılmadan ya da düşmeden
Herşeyin resmini yapabilseydim
Uçabilseydim
Görürdün dünyayı benim gözlerimle
Tökezlemeden ya da hata yapmadan
Göklere süzülürdüm
Uçabilseydim
İşte buradayım
Yanlız başıma ayaktayım
Rüyalarım var kendimde
Farkına varmam gereken
İnancım saglamlaştı
Bilinmeyene karşı korkum yok
Daha fazla
Daha fazla

..................

2009-01-04T15:40:00.001-08:00

.......

Siyah bir rutubetti hayat,

g e ç t i m;

İstanbul’un saçlarına kar yağıyordu…

Kar yağıyordu yazgılarımızın titrek yüzüne,

çalınan gülüşlere, dökülen kanlara…

Herkesin yazgısında bir düş,

her ömrün tufanında bir aşk deliriyordu

ve gecelerin göğsüne bıçaklanmış kadınlar düşüyordu.

Belki bu yüzden ne kar ne şiir yetmiyordu günleri ağartmaya…

Yetmiyordu hayat hiçbir şeyi ucuza kapatmaya!

Yine de kar yağıyordu günlerin puslu yüzüne

O sanal sevgilere, kinlere, kirlere,bir asker postalının balçıktaki izine

eski fotoğraflara,

üşümüş sevinçlere

çocukların beyaz nefeslerine, Emine’ nin yüzüne;

kar yağıyordu bu ödünç, haczedilmiş günlere

ve kıyılarında bir ceset gibi kaldığımız düşlere…

Siyah bir rutubetti hayat,

g e ç t i m;

siyah bir rutubetti, hepsi bu işte…

Şahdamarımda birkaç bayat şiirle

üstelik imanım da gevremişti aşktan,

hayattan;

İstanbul’un…

İstanbul’un saçlarına kar yağıyordu…

Yılmaz ODABAŞI

KUŞLARIM VURULDU

2009-01-01T15:40:00.001-08:00

kuşlar mıydı, ben miydim ölen gerçekten

bozgunum her sabah yeni bir kuşu yitirmekten…

kuşlarım vuruldu kurak bir nehirle kaldım

alacakaranlıkta bu yetim şarkısıyla

döndüm dolaştım kendime vardım

dağlarım kurşunlandı, ayazlarda yıkandım

kuşlarım vuruldu çoktan kimsesiz kaldım...

kuşlarım vuruldu, ömrüm paslandı, yiten yılları andım

ki rüzgârlar kadar çok karşılandım çok uğurlandım

hızla dökerken yapraklarını kalbim

gidip bir şarkının notasında saklandım

ama kuşlarım…

kuşlarım vuruldu çoktan kimsesiz kaldım...

kuşlarım vuruldu, kalbim dağlandı, o ah aşklara yandım

yas tutan bir dünyanın kalabalığında

gelenler gittiler gölgemle kaldım

çek git yolumdan kalbim artık uslandım

kuşlarım… kuşlarım vuruldu çoktan kimsesiz kaldım…

YILMAZ ODABAŞI

İHTAR

2008-12-30T11:39:00.001-08:00

Bir ömür düştü payına

tufan;

Çıldırmak için...

Düşler besledin güpegündüz

dövüşmek için;

uçurumlar besledin

düşmek için!

(Artık bulduğun her sevgi kırıntısına sımsıkı kenetlen, bırakma sakın,

gitmesin; büyüdün artık iyi ört günlerinin üstünü üşütmesin...)

YILMAZ ODABAŞI

sil baştan

2008-12-16T13:01:00.001-08:00

Gücün var mı sevgilim

Derin sularda inci tanesi aramaya

Cesaretin kaldıysa

Hala benle aşktan konuşmaya

Söyle canım sevgilim

Hayat bize oyun oynuyor olabilir mi ?

Yorgun gibi bir halin var

Duyguların karışık olabilir mi

Sil baştan başlamak gerek bazen

Hayatı sıfırlamak

Sil baştan sevmek gerek bazen

Herşeyi unutmak

Sanki bugün son günmüş gibi

Dolu dolu yaşamak istiyorum

Her ne çıkarsa yoluma

Selam verip yürümek istiyorum

ş.ferah

2008-12-12T18:27:00.000-08:00

Bir düşmanı bağışlamak,

bir dostu bağışlamaktan daha kolaydır...

SEVGİNİN ÖNÜNDE

2008-12-07T07:48:00.000-08:00

Bütün insanları dostun bil, kardeşin bil kızım
Sevincin ürünüdür insan, nefretin değil
Zulmün önünde dimdik tut onurunu
Sevginin önünde eğil kızım

Ataol Behramoğlu

Bu kent kırmızı,ben geceye çalarım..

2008-12-02T08:34:00.000-08:00

Bu kent kırmızı

ben geceye çalarım...

hep böyle olur bu kentin ayrılıkları

kalibresi silik yıkıcı sonları

yırtık yastıklarda terkedilen gözlerin bekareti

ağlamaktan kırmızıya kesilir

bir zaman

ve kırmızı hayatımızı durmadan kanatır

oysa

kırmızı da sevmez ağlamakları

gece hin

gece pusu kurar

ardında baharın

ve gizlidir gözyaşları seven kadınların

bilinç altına kırık bir merdivenden inen

düşünce

neler çıkarır kim bilir..

kim bilebilir

bir şairin en son niye ağladığını

ya da açmaya kıyamadığı avucunda ki resmin

kırmızı kenarlarını..

neyi ifade eder

bir sahafta satılan eskimiş bir romanın

altı çizik satırları altına gizlenmiş bir isim..

ıslak bir kaldırımda eski bir sevgiliyi bekleyen adam

neden unutamaz vedaları

onunda bir sebebi varmıydı ölmek için

yoksa yaşamak pisi pisine kaderin namlusunda

ya da sevmek tesadüf

ayrılık kadermiydi...

bu kentin ortasında...

Yücel Yarımbatman

böyledir bizim sevdamız

2008-11-13T15:29:00.000-08:00

yüce dağlar başında mı, zemherinin kışında mı?

şu gönlümün bir umudu gülüm...

gözlerimin yaşında mı?

kırılsa da kanadimiz,

asiye çıksa adimız,

duyan duysun,

bilen bilsin gülüm...

Böyledir bizim sevdamz...

zülfü livaneli

O'na..

2008-10-31T15:41:00.000-07:00

sadece ben farklıyım.

biraz dalgın ve uzak.

bir hayli karamsar

biliyorsun,

içimde kirli bir balon gibi büyüyen boşluğun

tek bir sebebi var

senin yokluğun..

a. ilhan

2008-10-30T16:11:00.000-07:00

parmak izi gibiyiz.. bakışlarını kaçırma..

Umut

2008-10-28T17:34:00.001-07:00

Umut hayatın rüyasıdır...

R. Necdet Kestelli

kuyu

2008-10-03T08:02:00.000-07:00

Hızlı bir kuyu bu. dünyanın en hızlı kuyusu
Dans ederken görebilirsiniz.
göremeyebilirsiniz de. sizi kalp atışlarınızı
seyretmeye davet eder. etmeyebilir de. bağırır
siz yanınıza gidince bağırır: mezar öldü

her şeyin kuyusu vardır
her şeyin kuyusu
vardır
İnsanın bile
ki; insan sanılan bir varlıktır.
Süleyman ağabey, devlet başkanı, sen, ben
hep birden ve tek tek üç zamana karşı
yaşamın başındaki
yaşamın başın da
ki;
bu uyku kuyusudur. Çünkü biter, her şey biter
durur sözünde, Rusya'da, Meksika'da, Sydney'de

geriye kalan ıslak bir yağmur duygusudur
düşer kapıların kulpu, testilerin kulpu düşer
kulpuna uydurduğunuz bir şeylerin kulpu
kırılıverir zamanı gelince uygun yerinden
tutulmaz olur tutmanız gerekenler, bu anlam kuyusudur
yaşamak derin bir anlamak kuyusudur

kuyu güçtür. Gecedir. Erkektir
doğanındır gecesidir erkeğidir
yukarıdan görünen sadece benektir
kmraldır sizi her yerde takip eder
ve ayrıca bir yer'dir. Onu görürsünüz fark edersiniz
yanına gidersiniz sık sık, yanından gelirsiniz. Orada
sonsuz gelişlerden bahsedilir, duyarsınız. Mesela
şarkılar bir şarkı kuyusundan çıkar, ölseniz de böyledir
siz fotoğraflar çektirin olabileceğiniz fotoğraflar,
havaya bakın, İskandinavya'dan, Japonya'dan
ışığın kuyusudur onu çıkaracağınız kuyu

onda size ait bir şeyler vardır
size karşıdır
bu ona içerden bakınca böyledir. Bir kuyuya
içerden bakmak
dününü görmek, yarınını bilmek ve şimdisini
hissetmektir.
bir kuyuya içerden bakmak uyanık kalmaktır.
Hiçbir saat geceyi göstermez
ben hiç görmedim, sen de görmemişsindir, o da
baksın göremez
bir saatin geceyi göstermesi demek, kuyunun dışında
olmak demektir
kesin yargı içeren cümlelerle
dışında durmaksa yokluğa varlık giydirmektir. Yaprak,
kağıt, cam vesaire
en büyük kuyu olmanın kuyusudur. En büyük kuyu,
bilirsin
bilmek taş bir şeydir. Böyle ufalanmış
ki basarsın basıyorum basacak ve hep
basılmalı yürümek için
bu çok karışık bir şeydir. Bu beyaz kadar karışık
bir şeydir

kağıda bir göz çizip oradan bakarsınız,
oradan nasıl görürsünüz, hem nasıl görürsünüz
kağıdı katlayıp kuyuya atarsınız süresi bitince
Taksim'den fındıklıya inmeyi atarsınız her gün saat birde
nefes alışlarınızın ifadesini de atarsınız peşinden
Çukurcumada, eskicilerle yaşarken mezarsız
olan bedeniniz de
daha nelerle birlikte ama nelerle birlikte
öğrenmeye, öğrenmeye, öğrenmeye
aç birinden daha hızlı koşulmayacağına göre
başka kuyular için, bambaşka kuyular için
haz alırsınız varlığın dünyadaki bu şeklinden

cengiz orhan

Sonsöz

2008-10-02T16:15:00.001-07:00

Dünya gözlerimi kendi ellerimle örttüm

Değdi yorgunluğuma

Bi ölüm kaldıydı onu da gördüm

Beni pişman etmedi doğduğuma

can yücel

Biri uzanıyor orada siyah beyaz fotoğrafın gizemlisi

2008-10-02T16:09:00.000-07:00

Biri uzanıyor orada siyah beyaz fotoğrafın gizemlisi,

Kendine ait bir bekleyişe gömülü yarı büzülmüş

Çıplak titriyor..

Çıplak bitkin..

Kendini bitkinliğine inandırdığı düş koşularının yorgunluğu!

Sırtını dönmüş herşeye dünyanın farkına varsa bir

Ya da dünya onun farkına..

Teslim edecek vücudunun lekelenmiş parçalarını Tanrı'ya

İçi dışı yara..

İçi dışı onlarca binlerce darbeyle çürüğe çıkmış..

Kırılmış dökülmüş iskeleti aşklara.....

Seyit PELİTLİ

kah cikarim gokyuzune seyrederim alemi

2008-09-27T02:28:00.001-07:00

ben melanet hırkasını kendim giydim eynime
ar u namus şişesini taşa çaldım kime ne

gah çıkarım gökyüzüne seyrederim alemi
gah inerim yeryüzüne seyreder alem beni

gah giderim medreseye ders okurum hak için
gah giderim meyhaneye dem çekerim kime ne

sofular haram demişler bu aşkın şarabına
ben doldurur ben içerim günah benim kime ne

sofular secde ederler mescidin mihrabına
benim ol dost eşiğidir secdegahım kime ne

nesimi'ye sordular kim yarin ile hoş musun
hoş olayım olmayayım o yar benim kime ne

sesler

2008-09-26T02:42:00.000-07:00

Gecenin bir zamanı evine gelince
Kilitte duyuyorsan anahtarın sesini
Anla ki yalnızsın
Elektrik düğmesini çevirince
Çıt diye bir ses duyuyorsan
Anla ki yalnızsın
Yatağına yatınca
Yüreğinin sesinden uyuyamıyorsan
Anla ki yalnızsın
Odanda kâğıtlarını kitaplarını
Duyuyorsan zamanın kemirdiğini
Anla ki yalnızsın
Bir ses geçmişlerden
Çağırıyorsa eski günlere
Anla ki yalnızsın
Değerini bilmeden yalnızlığının
Kurtulmak istiyorsan
Kurtulsan da yapayalnızsın

AZİZ NESİN

YERYÜZÜ AŞKIN YÜZÜ OLUNCAYA DEK

2008-09-05T15:21:00.000-07:00

Aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Aşk demişti yaşamın bütün ustaları
aşk ile sevmek bir güzelliği
ve dövüşebilmek o güzellik uğruna.
işte yüzünde badem çiçekleri
saçlarında gülen toprak ve ilkbahar.
sen misin seni sevdiğim o kavga,
sen o kavganın güzelliği misin yoksa...

Bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bin kez budadılar körpe dallarımızı
bin kez kırdılar.
yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz
bin kez korkuya boğdular zamanı
bin kez ölümlediler
yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri
suyun ayakları olmuştur ayaklarımız
ellerimiz, taşın ve toprağın elleri.
yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık
törenlerle dikilirdik burçlarınıza.
türküler söylerdik hep aynı telden
aynı sesten, aynı yürekten
dağlara biz verirdik morluğunu,
henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz...

Ne gün batışı ölümlerin üzüncüne
ne tan atışı doğumların sevincine
ey bir elinde mezarcılar yaratan,
bir elinde ebeler koşturan doğa
bu seslenişimiz yalnızca sana
yaşamasına yaşıyoruz ya güzelliğini
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Saraylar saltanatlar çöker
kan susar birgün
zulüm biter.
menekşelerde açılır üstümüzde
leylaklarda güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler... Şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey herşey bitti diyenler
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Adnan YÜCEL

YÜREK ÇAĞRISI

2008-09-05T15:13:00.000-07:00

Acılı yağmurlarla düşmüşüm yere

Tatlı su göllerine akamıyorum

Yüzüm yüreğim deprem dalgası

Bu gül kıyımlarına bakamıyorum

Her sevi bir türküdür bağrımda

Her öfke bir ağıt

Ağıtlar kuşatmış dört yanımı

Kendi türkülerimi haykıramıyorum

Şarkılarla bezeniyor ufuklar

Yüreğim patlıyor dağbaşlarında

Yüreğim

Sancımı duyar mısın yaralarında

Kuş seslerinde yas nağmeleri

Şarkılar sabır ve çile makamında

Mendilimde öfke çıkınımda bilinç

Uykusuz kalır mısın kitaplarıma

Dudaklarımda hüzünAvuçlarımda sevinç

Kulak verir misin çığlıklarıma

Dağları aşarak gelmişim sana

Demir kapıları kırarak

Işık olur musun karanlıklarıma

İsterim ki senden

Yaylalarda otlak olasın

Ovalarda ırmak olasın

Yayılasın göğsümün kırlarına

Sarasın beni sarasın

Dalların sevdası düşmüş toprağa

Olgun meyvelere hasret gençliğimiz

Zamanın billur çağlayanı

Gürül gürül akarken avuçlarımızda

Bir damla yağmur adına

Yakarmış dağbaşlarında yüreğimiz

Gökyüzünde sanılmış bütün yaşam

Gökyüzüne çivilenmiş ellerimiz

Ateşler yine parlıyor dağlarda

Dolular yine kırıyor çiçekleri

Gecenin karnına inerken şafağın tekmeleri

Bulutları delen ışıklarEzik ve kinli

Aydınlık iriSanki kocaları işkencede kadın gözleri

Nasıl kapanır bu kanayan yara

Nasıl anlatılır ki sana bu hal

Terimde tuz gözyaşımda bal

Bağdaş kurar mısın soframa

Gözlerimde umut yüreğimde aşk

Ölümleri boşlayıp düşer misin sevdama

İsterim ki sendenİnancıma aşık olasın

Zindanıma ışık olasın

Yürüyesin gönlümün yollarına

Sorasın beni sorasın

İnce kabukları zorlanıyor zamanın

Gelecek damlıyor yorgun havuzlara

Damlalarla yılların gelin yüzü

Suların üstünde koskoca bir çağ

Umutlar sığmaz oluyor alanlara

Baharda gazel dökme bahçelerime

Ben yaşamayı bilmez miyim

Çocuklarım okul yollarında

Okullarım sabah kollarında

Sanki güzellikleri görmez miyim

Papatya beyazlığında ölüm sarısı

Karanfil kıvrımlarında kan

Bu çiçekler uğruna ölmez miyim

De gülüm ben seni sevmez miyim

Bahar değil acı yükleniyor dallarıma

Yapraklarımda ayrılık

Meyvelerimde gurbet

Vuslat olup gelir misin kollarıma

Ellerimde kış saçlarımda kar

Cemre olup düşer misin toprağıma

İsterim ki senden

Yılgınlıkta inanç olasın

Zulme karşı direnç olasın

Gömülesin aşkımın sularına

Göresin beni göresin

Göresin ki destan edesin

Söyleyesin dillerden dillere

Bir türkünün dizelerinde

Bir kavalın nağmelerinde

Alıp başını gidesin

Bağrı yanık yeller üstünde

Güneşin rengiyle düşesin ufuklarıma

Kırasın karanlıklarımı kırasın.

Adnan Yücel

Güzel Ne Güzel Olmuşsun

2008-09-05T14:59:00.001-07:00

Güzel Ne Güzel Olmuşsun,
Görülmeyi Görülmeyi,
Siyah Zülfün Halkalanmış...
Aman Aman Örülmeyi Örülmeyi.
Mendilim Yuğdum Arıttım,
Gülün Dalında Kuruttum,
Adin Ne İdi Unuttum...
Aman Aman Sorulmayı Sorulmayı..
Seğirttim Ardından Yettim,
Eğildim Yüzünden Öptüm,
Adın Bilirdim Unuttum...
Aman Aman Çağırmayı Çağırmayı.
Benim Yarim Bana Küsmüş,
Zülfünü Gerdana Dökmüş,
Muhabbeti Benden Kesmiş...
Aman Aman Sevilmeyi Sevilmeyi.
Çağır Karacaoğlan Çağır,
Taş Düştüğü Yerde Ağır,
Yiğit Sevdiğinden Soğur...
Aman Aman Sarılmayı Sarılmayı.

Veremem Sana Acımı

2008-09-01T18:34:00.001-07:00

Sözcüklerim bulur aşığın ateşini

Yıkar gider beni ölüm gibi

Bakışların deler içimdekileri

Kaldırıp atar beni ceset gibi

Arayıp bulmak neyi değiştirir

Karşımda duruyor suretim

Gülü bitirir

Veremem sana acımı

Kirlenir dünya

Şehrin boş sokakları

Islanır gözyaşıyla

Kovalar arabalar

Arkamdaki aynayı

Kırılınca biter anlarım

Düşümdeki rüya

Yollarım yorar yarin günahını

Döver olur beni boş kitap gibi

Hüzün aşkınadır aşık uykularım

Sever olur beni hançer gibi

Arayıp bulmak neyi değiştirir

Karşımda duruyor suretim

Gülü bitirir

Veremem sana acımı

Kirlenir dünya

Şehrin boş sokakları

Islanır gözyaşıyla

Kovalar arabalar

Arkamdaki aynayı

Kırılınca biter anlarım

Düşümdeki rüya

Veremem sana acimi

Söyleyen : Düş Sokağı Sakinleri, Murat Yılmazyıldırım

BİR DE SEN GİTME

2008-09-01T18:02:00.001-07:00

Akşamlar böyle biter

Hep böyle dertli biter

Evli evine gider

Kuşlar yuvaya döner

Bir de sen gitme

Bir de sen gitme içimden

Yaralıyım ben

Giden bu yolculardan

En çok ben şanssızım

Ne kadar çok yaşadıysam

O kadar çok yalnızım

Biraz da sen ağla

Ölürken bile hasretim sana

Bir tek sen anla

Söz-Müzik: Ahmet Kaya

Seyyah

2008-08-30T08:35:00.000-07:00

Bu şehirden bana acılar kaldı

Şarap sundum aya ben

ayrılık tattım

Seyyah oldum şu alemde

öyküler yazdım

Oturup anlattım kendi halimce

Seyyah oldum şu alemde

türküler yaktım

Oturup söyledim kendi halimce

Gözlerinden mektup

ellerinden su

Bekledim durdum ben ne zor yolmuş bu

Seyyah oldum sözüm bildim

gizlendim içime

Çığlık oldu g(s)özlerim

kendimi vurdum

Seyyah oldum şu alemde niceler gördüm

Anladım ki insan kalbine yolcu

Bana aşk lazım

Aşkta ateş ararım

Kapanmış kapılardan geçtim

Yanmayan bedenlerden güzelim

ben yolumu sildim

Dünyanın hali bu

Çeker giderim

Yalnızlık yolcusu gönlüm

Bir garip seyyahım

ama

kendime göçerim

murat çelik

şarkıyı sakin ve sessiz dinlemenizi tavsiye ederim...

2008-08-26T14:37:00.000-07:00

Bütün acılara dayanılır, yeterki ekmeğin olsun.
Cervantes

YAŞAMADIN SEN

2008-08-24T18:32:00.000-07:00

Sensiz geçmiyor bu günler biliyor musun
Yüreğine beni, beni soruyor musun
Öyle yalnız, yalnız kaldım biliyor musun
Türküler söyledim sana duyuyor musun
Yıllar oldu oralardan çıkamıyorsun
Bağlanmış elin ayağın kaçamıyorsun.

Bir kuş oldun gökyüzünde, uçamadın sen
Nehir oldun ırmak oldun, taşamadın sen
Çocuk oldun sokaklarda, oynamadın sen
Doğdun da büyüdün ama yaşamadın sen
Yıllar oldu oralardan çıkamıyorsun
Bağlanmış elin ayağın kaçamıyorsun.

Söz: Ahmet Kaya

Aşk ve kuyruklu Yıldız

2008-08-22T17:53:00.000-07:00

gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler

söz birliği etmişcesine

'aşk hastalığıdır bunun adı

ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'

oysa ne yalan söyliyeyim,

ben yalnızca

bir kuyrukluyıldıza

çarptığımı sanmıştım

yaşamın çıkmaz sokaklarında yürürken

yüreğim bir patlamayla aydınlanınca

Akgün Akova

BİR ŞEY VAR ARAMIZDA

2008-08-18T17:49:00.001-07:00

Bir şey var aramızda,

Senin bakışlarından belli,

Benim yanan yüzümden,

Dalıveriyoruz arada bir,

İkimiz de aynı şeyi düşünüyoruz belki,

Gülüşerek başlıyoruz söze...

Bir şey var aramızda,

Onu buldukça kaybediyoruz isteyerek,

Fakat ne kadar saklasak nafile,

Bir şey var aramızda,

Senin gözlerinde ışıldıyor,

Benim dilimin ucunda...

Kocaman sevgi sözcükleri gönderiyorum sana,

Alıyorsun,yüreğine atıyorsun,

Küçücük hayaller sunuyorum,

Benim için saklıyorsun,

Unutulmayan melodiler mırıldanıyorum,

Eşlik ediyorsun...

Yanlışlar yapıyorum,

düzeltiyorsun,

Yalnız kalıyorum,

yalnızlığımı paylaşıyorsun,

Ağlıyorum, gözyaşlarımı siliyorsun,

Gülüyorum,gülüyorsun,

Dostluk zinciriyle bağlanıyoruz,

DOSTUM diyorum,

DOSTUM diyorsun....

Nahit Ulvi AKGÜN

GECEDE AYAK SESLERİ

2008-08-11T11:21:00.000-07:00

Her zaman

Ayak seslerini duyarız gecede yaklaşan,

Ve kapı sırra kadem basar odamızdan,

Her zaman,

Bulutlar gibi süzülüp giden.

Her gece yatağından

Senin mavi gölgen mi onu uzaklara götüren?

Senin gözlerin ülkelerdir ve ayak sesleri geliyor,

Sardı bedenimi kolların

Ayak sesleri, ayak sesleri

Ah Şahrazad

Gölgeler niçin kurtuluşumu resmeder?

Gelir ayak sesleri girmez içeri.

Bir ağaç ol,

Görebileyim gölgeni.

Bir ay ol,

Görebileyim gölgeni.

Bir hançer ol,

Görebileyim gölgeni gölgemde,

Küller içinde bir gül.

Her zaman,

Ayak seslerini duyarım gecede yaklaşan,

Ve sen yerim olursun sürgündeki,

Zindanım olursun.

Öldürmeye çalış beni

İlk ve son olsun

Yaklaşan ayak seslerinle

Öldürme beni.

Mahmud Derviş

Anısına Saygıyla...

Gitmek aslında herşeyi omuzlamaktır aşka dair.

2008-07-20T14:42:00.000-07:00

Gittin...

Ben arkandan sadece baktım.

Oysa söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...

’’gidersen, iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.

Gidersen, sönecek içimdeki ateş

ve bir daha hiç kimse yakamayacak.

Gidersen, karanlığa mahkum edeceksin günlerimi.

O karanlıkta yolumu kaybedeceğim...’’

diyecektim sana.

Konuşamadım...

Mehmet Coşkundeniz

Aslında giden degil kalandır terk eden ... (m .mungan)

2008-07-05T16:30:00.000-07:00

Hayatımda net olan tek şey belirsizlik...

2008-06-25T05:14:00.000-07:00

Hiç kimse duymak istemeyenler kadar sağır olamaz...

2008-06-24T16:31:00.000-07:00

...

Vazgeçtim gözlerinden

Vazgeçtim

sözlerinden

Bir ah de yeter

Sessizce kimsesizce
...

hiç tanımaz

tenim ellerini

Bilmez

yüreğim

bilmez yüreğini

...

Yok olma anıdır simdi ...

sezen aksu

YALNIZLIĞIMI ANLATIYORUM

2008-06-19T17:11:00.000-07:00

Koğuşta inceden bir lizol kokusu

Dışarda tam tamına

On Sekiz Şubat

Ne üstümdeki örtüler ısıtıyor beni

Ne altımdaki yatak

Ellerini arıyorum sıcak ellerini

Kuruyan dilim tutuşan alnım

Garipliğim nöbet nöbet gecemde

Susuzum, ilaçsızım, sensizim

Sıcak dudaklarını arıyorum

Camlarda karayel acımasız

Nereye baksam can çekişmesi

Gece… Yol boyu memleket memleket

Işıtsın iyimserliğin içimi

Dağılsın ölüm korkum bir görün

Aydın bakışlarını arıyorum

rıfat ılgaz

Monotonluk Maratonu

2008-06-19T11:25:00.000-07:00

Benimle kal!

Hevesim kursağımda takılı kaldı

Gözlerim telaş timsali her ölende ağladı

Pervasız tenin gözümü aldı komada martı

Lodos mağduru

melteminde ayıldı

Yalnız uyandı

Suskunluğum minnetimdi

Yokluğun varlığı kanattı

kendimi limana bağladım

uçarı aklım halattı

kararlarım

ve kesin seçimin bütünü eşittir hayattı

bacaklarım kırıldı

adın koluma kanattı

Burun buruna geldim seni bulmak için

Her belayla

düşündüm 3 yıl arayla

küs mü mecnun Leyla'ya?

bacaklarımı sarkıtırım dalga çarpar ayağıma

beyaz saçların akasya çalmış kokunu lavanta

Vadeli yıllar karanlıktan korkmayı sana yasaklatır

20 sene de uzayan saçı küçük bir bit makaslatır

2 çocuğum olsa aklım salıncakta sallanır

büyümek istemiyorum annem babam yaşlanır

Saçının teli kopmasın, korkarım

şerefine izin verdim bugün kalbimdeki her muhafıza

ziyarette evliya

dedim fark etmelerini sağla

buz gibi karaya vurmuşum,

bulmuş sahil muhafaza

Tanrım yıllar günaha soktu,

gel de içimi filtre et

yıkılır bendim ilk tayfunda

yağmurun işi çiselemek

sineğin yalısı her papatya yüzünden çirkin çiçek

çıkışmıyor param melek,

yürüyerek geliyorum sabret

Bak,

yine başa döndü bu dünya

Yine sona sardı aynı kaset,

bıktım!...

Bu monotonluk maratonu.

Onu tanı!...

İçinde düşünce koştur!!!

Derin bir denizin dibine çökmüş, bir hazine aşk denen

Gafilen bir av olur aniden.

Bir kalp ve diğeri hükmeden.

Benden uzakta olsun derdim körpecik çocukken.

Gücümü toplamam gerekti aldanışımı yaşarken

Kıvranışımı seyreden melekler gibidir sükunet

Tam kendimi toplamışken önüme çıkar hayalet

Ve korku içime hucmederken korkup kaçar cesaret

Felaket sarsılışımı izler, cesede çevirir esaret

Yardım et, bir iğne vur!...

Ve sönsün acımın yangını

Güneş su olsa, yağmur kurusa ayıltamaz bu baygını.

Çok zorladım şansımı

ve yatıştırdım hırsımı.

Yaşama kafa tutarken kafamı kırdı cadının tılsımı

Hileden uzak bu adama sille vurma yazıktır.

İlle çile mi çekmem lazım?

Nurum yüzüme dargındır

Bil ve gerisi Mühim değil

sevgim

sana özel

ve Saftır

Bugüne dek işlediğim günaha

İstirhamım tekbir aftır.

Dökmek ister içini içim,

anlatmalı mı.

Biçim Biçim?...

Her neşe,

bir içim

ve içlenişime direnişim.

Ben, yürüdükçe kalır izim,

bitmek bilmez pembe dizim.

Yüzüm her resimde karanlık,

karamsar bir çizim

Bak,

yine başa döndü bu dünya

Yine sona sardı aynı kaset,

bıktım!...

Bu monotonluk maratonu.

Onu tanı!...

İçinde düşünce koştur!!!

Sagopa Kajmer

kurak bir sevdaya...

2008-06-19T06:11:00.001-07:00

KURAK
Ve susmada bile
Sözler, yalvarmalar vardır.
Tasso
Aşk saadetini kim elde eder?
Susan kimse.
Cervantes
İnsanlar arasında yaşamak güçtür.
susmak çok güçtür çünkü.
Nietzsche
Susma, dayanılması çok güç bir hazır
cevaptır.
F.K Chesterton
Susmanın erdemi hakkında saatlerce konuşabilirim.
Bernard Shaw
Birbirini tanıyanlar ve anlayanlar arasında
sükût sözden daha çok derinlere
ve daha çok uzaklara gider.
Cenap Şehabettin
Mutluluğun ya da bahtsızlığın
en yüksek ifadesi,
çoğu zaman susmaktır.
Çehov
Kelimelerin söyleyemediği şeyi,
bırak susmakla söyleyim.
Goethe
Beliğ kopçasına düşür ağzının zirâ
Cihanda şimdi geçer musikî yerine
sükût...
Beliğ
Sükûtun da bir sesi vardır.
Onu duyacak kulak lazım...
Rıfar Necdet Evrimer

2008-06-12T15:32:00.000-07:00

En koyu karanlık şafaktan öncedir...

KAPI

2008-06-10T04:02:00.000-07:00

Çalınır
Kim ne getirir
Vazgeçemediklerin
Anahtarları vardır.

Sezilir
Kim ne zaman gelir
Yatağında uyuyan bir kedi
Söyler içindeki türküyü

İnsan bazan o kadar yalnızdır.

Behçet Necatigil

2008-06-09T05:26:00.000-07:00

...

ne doğan güne hükmüm geçer,

ne de halden anlayan bulunur...

...

c.sıtkı tarancı

2008-06-05T03:35:00.000-07:00

Gözyaşları, acının sessiz sözleridir.

Voltaire

hem sıkıntı hem hüzün

2008-06-03T16:45:00.000-07:00

hem sıkıntı hem hüzün ve yol ek uzatacak kimse

içinin daraldığı bu dakikalar...

istekler!...boşuna ve sonsuzca istemenin yararı ne?...

ve yıllar geçmede, en güzel yıllar!

sevmek...fakat kimi? değmez emeğine bir an için,

ve yok olanağı sonsuz bir aşkın.

kendi ruhunda da kalmamış izi geçmişin:

yitirmiş anlamını sevinçlerin,acıların...

tutkular mı? gönlün o tatlı ağrısı da

mantığın sözü önünde silinip gidecektir;

ve yaşam,çevrene soğuk bir dikkatle baktığında

boş ve aptalca bir şakadan başka nedir...

lermontov(1840)

2008-05-30T18:01:00.000-07:00

Ok gibi doğru olsam

Yayla atarlar beni,

Yay gibi eğri olsam

Elde tutarlar beni...

Doğruda aç görmedim

Eğride asla bir tok,

Eğri yay elde kalır

Menzil alır doğru ok...

Hz. Mevlana

Bir Şiir Defteri İçin

2008-05-27T18:38:00.000-07:00

Hayır! İlgi beklemiyorum ben

Hüzünlü sayıklamalarına ruhumun,

Alışkınım el çekmeye isteklerimden

En uzak günlerinden beri çocukluğumun,

yazdıklarımdanda bir şey beklemem

fakat isterim ki yıllar sonra,

kısa, fakat isyancı bir ömürden

bir iz kalmış olsun onlarda.

kim bilir belki günün birinde,

tüm sayfaları hızla geçerken,

takılıp kalacaksınız bu dizelere,

mırıldanarak: "haklıymış gerçekten";

belki o sevinçsiz şiir uzun süre

durduracak üstünde bakışlarınızı,

bir mezar taşını yol üstünde

durdurması gibi bir yabancıyı!..

lermontov 1830

..........

İstanbul Ağrısı

2008-05-26T04:43:00.000-07:00

kanatları parça parça bu ağustos geceleri

yıldızlar kaynarken

şangır şungur ayaklarımın dibine dökülen

sen

eğer yine İstanbul'san

yine kan köpüklü cehennem sarmaşıkları büyüteceğim

pancak pancak şiirler tüküreceğim

demek yine ben

limandaki direkler ormanında bütün bandıralar ayaklanıyor

kapı önlerinde boyunlarını bükmüş tek tek kafiyeler

yahudi sokaklarını aydınlatan telaviv şarkıları

mavi asfaltlara çökmüş

diz bağlıyor

eğer sen yine İstanbul'san

kirli dudaklarını bulut bulut dudaklarıma uzatan

sirkeci garı'nda tren çığlıklarıyla bıçaklanıp

intihar dumanlari içindeki haydarpaşa'dan

anadolu üstlerine bakıp bakıp

ağlayan

sen eğer yine İstanbul'san

aldanmıyorsam

yakaları karanfilli ibneler eğer beni aldatmıyorsa

kulaklarımdan kan fışkırıncaya kadar

yine senin emrindeyim

utanmasam

gozlerimi damla damla kadehime damlatarak

kendimi yani şu bildigim attila ilhan'i

zehirleyebilirim

sonbahar karanlıkları tuttu tutacak

tarlabaşı pansiyonlarında bekarlar buğulanıyor

imtihan çığlıkları yükseliyor üniversite'den

tophane iskelesi'nde diesel kamyonları sarhoş

direksiyonlarının koynuna girmiş bıçkın şoförler

uykusuz dalgalanıyorulan

İstanbul sen misin

senin ellerin mi bu eller

ulan bu gemiler senin gemilerin mi

minarelerini kürdan gibi dişlerinin arasında

liman liman götüren

ulan bu mazot tüküren bu dövmeli gemiler senin mi

akşamlar yassıldıkça neden böyle devleşiyorlar

neden durmaksızın imdat kıvılcımları fışkırıyor

antenlerinden

neden

peki İstanbul ya ben

ya mısralarını dört renkli duvar afişleri gibi boy boy

gümrük duvarlarına yapıştıran yolcu abbas

ya benim kahrım

ya senin ağrın

ağır kabaralarınla uykularımı ezerek deliksiz yaşattığın

çaresiz zehirle kusan çılgın bir yılan gibi

burgu burgu içime boşalttığın

o senin ağrın

o senin

eğer sen yine İstanbul'san

yanılmıyorsam

koltuğumun altında eski bir kitap diye götürmek istediğim

sicilyalı balıkçılara marsilyalı dok işçilerine

satır satır okumak istediğim

sen

eğer yine İstanbul'san

eğer senin ağrınsa iğneli beşik gibi her tarafımda hissettiğim

ulan yine sen kazandın İstanbul

sen kazandın

ben yenildim

kulaklarımdan kan fışkırıncaya kadar

yine emrindeyim

ölsem

yalnız kalsam

cüzdanım kaybolsa

parasız kalsam

tenhalarda kalsam

çarpılsam

hiç bir gün

hiçbir postacı kapımı çalmasa

yanılmıyorsamsen

eğer yine İstanbul'san

senin ıslıklarınsa kulaklarıma saplanan bu ıslıklar

gözbebeklerimde gezegenler gibi dönen yalnızlığımdan

bir tekmede kapılarını kırıp çıktım demektir

ulan bunu sen de bilirsin İstanbul

kaç kere yazdım kimbilir

kaç kere

kirpiklerimiz kasaturalara dönmüş diken diken

1949 eylül'ünde birader mırc ve ben

sokaklarında mohikanlar gibi ateş yaktık

sana taptık ulan

unuttun mu

sana taptık

atilla ilhan

İstiklal Caddesi’nin değişmez simalarından Mustafa Yağcı, nâm-ı diğer ‘Pala Şair’ geçen hafta ‘öldü’...

2008-05-25T05:27:00.000-07:00

Beyoğlu’nu bilenler onu bilir. Gazetelerde resmini görüp bıyığını fark eden herkes bu kim derdi. Renkli ve göz önünde bir ömür sürdü ama geçen gün sessiz sedasız öldü…

İstiklal Caddesi’nin değişmez simalarından Mustafa Yağcı, nam-ı diğer ‘Pala Şair’ geçen hafta ‘öldü’. Rengârenk şapkası, pala bıyığı ve üzerindeki sayısız madalyasıyla 16 yıldır her gün önünde durduğu Ağa Camii’nin önünde artık sadece bir fotoğrafı var.

Onu sürekli Ağa Camii’nin önünde görmeye alışmış İstiklal müdavimleri bir haftadır Tokat doğumlu Yağcı’nın nerede olduğu merak ediyordu. Asmalımescit’te, gençlik yıllarından arkadaşları Pala Şair’in bir hafta önce kalp krizinden vefat ettiğini söyledi. Beyoğlu Çikolatacısı’nın önündeki milli piyangocudan simitçiye herkes Pala’nın çok hasta olduğunu, cenazesinin sessiz sedasız kaldırıldığını anlattı.En manidar cümleyse caminin önünde yıllarını onunla geçirmiş emektar kestaneciden geldi: “Pala çok yalnızdı. En büyük yoksulluk yalnızlıktır. Yoksa parasızlık ne ki?”

Yağcı, geçimini fotoğraf çektirdiği turistlerden aldığı birkaç kuruşla sağlıyordu. İkameti Asmalımescit olsa da düzenli kaldığı bir mekânı yoktu. Madalya ve rozetleri en değerli varlığıydı. Türk bayrağından zülfikâra, barış işaretinden film festivaline, İstanbul’un, Türkiye’nin tüm renklerini üzerinde taşımakla övünür, orada öylece bütün gün durmasının ülkeye kültürel bir hizmet olduğunu söylerdi.

Yayımlanan tek şiir kitabıyla şair unvanını alan ‘Pala’, çok sevdiği İstiklal Caddesi’nden kaybolurken arkasında Ağa Camii önündeki fotoğraf sergisinde sergilenen son fotoğrafını bıraktı…

İKİ TANIK................

2008-05-22T15:49:00.000-07:00

İki tanık var biri dilimdir, biri de virüs kalemim

ihanet etmez sözüm kağıda ve halim şeytana Teslim ,

ölümün sessizliğine eşsiz bir seda ile girdim

boğulmaktan korktuğum bir denizin tahminimden derinim.

Benim kalbim ısrarla

cennet kuşatmasında hala

ruhum bedeni terke maruz

sevap artı günahlarla

öncelerimi dışlar sonralarım

aklım firarda

güller yare sevgi kanıtı

benim elimde papatya.

içimden kaba bir ses

beni azarlıyor yıpratmakta

yağmur betonla sevişirken

güneş altın saçmakta

kollarım o nankörlerle çetin güreş tutmakta

cihan gidenlerin gölgelerini koleksiyonuna katmakta.

sevdirmeye gayret etme kendini

sevilmeye terket

uzadıkça kısalan ömre huzur aşısı zerket

her adım için on çuvallık külfet kalbim hayra lütfet

zararı belli sonlarından

iki gözünü ırak et

keşfi bekleyen cümleler içindir bütün çabam

kelimlerden kalpler yaptım kimini deştim acımadan .

Dilini kestiklerim suküt nöbetinde gık çıkarmadan .

Suratsızları Kapıdan Kovsan girmek ister Bacadan

Söz ehlime itaat et

benim sözüm cevher ,

Kalemim olgunluk tahsilinde

yalanına var ettim ..

İki Tanık var

Biri dilim bir kalemim

olanı biteni sindirdim

yeter bana kendi derdim ..

Bilirim bensiz dostum iblis dostu hannas komşusu

batırdıkça batırır derindir vesvas kuyusu

en tatlı yerinde uykumu basar karabasan kabusu

güzel cevapların vardır elbet hain sorusu.

Kanadı olsa hain kedinin soyu kururdu serçelerin

susuz çölde inci bulsa damla arar gözlerin

rüzgar esmes her zamanki gemiye layik

bir üfürse yol bulurdu bizim orta direk kayık bu şarkı bayık.

Çin ipeği Giysen Dahi senin değerin eşşek kılı

gelecek hayranlarındansan aç önüne bir kahve falı .

Hızlı koşan arap atının

Dört yana savruldu nalı

umulmadık zamanda kesti birisi bindiği dalı.

Günahki en güzel kadındır sizler güzele kanan

tabiatın şeytan olacaksa yılan doğursun anan

say geriye doğru onu

ileriye giden yolcu zaman

başkasının ızdırabı ile huzur bulandır mutsuz insan ...

Söz ehlime itaat et

benim sözüm cevher

kalemim olgunluk

tahsilinde

yalanına var reddim...

İki Tanık var

biri dilim biri kalemim

olanı biteni sindirdim

yeter bana kendi derdim...

sagopa kajmer

kate millett'e selam olsun...

2008-05-21T05:41:00.000-07:00

Oysaki onlar bu toprağı,

bu kayalardan bakanlar, onu,

üzümü, inciri, narı,

tüyleri baldan sarı,

sütleri baldan koyu davarları,

ince belli, aslan yeleli atlarıyla

duvarsız ve sınırsız

bir kardeş sofrası gibi açmıştılar.

* * *

Hep bir ağızdan türkü söyleyip

hep beraber sulardan çekmek ağı,

demiri oya gibi işleyip hep beraber,

hep beraber sürebilmek toprağı,

ballı incirleri hep beraber yiyebilmek,

yârin yanağından gayrı her şeyde

her yerde

hep beraber!

diyebilmek için

nazım hikmet / şeyh bedreddin destanı'ndan...

kurduğun çiftliğe belki bir gün gelirim be kate,

gelirim de

o güzel ellerini sımsıcak sıkarım belki...

sen daha başından...

2008-05-21T05:33:00.000-07:00

Sen kollarıma asla gelmemiş sevgili,

sen yitirilmiş olan daha başından,

senin hangi şarkılar gider hoşuna,

hiç öğrenemedim.

Vaz geçtim ben

seni gelecek anın kabaran dalgaları içinde

tanımaya çabalamaktan.

İçimdeki tüm uçsuz bucaksız imgeler -

- çok uzaktaki derinliğine

hissedilen peyzaj, şehirler, kuleler, köprüler

ve patikaların tahmin-

edimedik dönemeçleri

ve şu bir vakitler nabzı

tanrıların hayatıyla atan kudretli topraklar -

- tümü, beni her zaman atlatan seni

anlamlandırmak için içimden yükselirler.

Sen, sevgili, daima hasretle seyrettiğim

bahçelersin sen.

Bir kır evinde açık bir pencere -

-, ve sen daha yeni atmışsın adımını dışarı,

dalgın düşünceli karşılamak için beni.

Rast gele geçtiğim sokaklar, -

- sen onlarda az önce yürümüş

ve gözden kaybolmuşsun.

Ve bazen, bir dükkanda,

aynalar hala sersemlemiş olurlardı

senin orada bulunmuş olmandan,

irkilmiş geri verirlerdi benim çok ani hayalimi.

Kim bilir?

belki de aynı kuş yankılanıyordu içimizden

ikimizin de ayrı ayrı,

dün akşam.

Rainer Maria Rilke

2008-05-21T05:25:00.000-07:00

Şimdi gemiler geçer uzaklardan

Gönlüm güvertede sereserpedir.

Işıklı geceler, saz sesleri, peynir ekmek

Ne biletim ne param ne dostum var

Pır pır eder yüreğim bakındıkça...

-Uyan Turgut um, garibim, uyan

Bura Terme'dir.

Terme köprüsünden kamyonlar geçer,

Irgatlar üç orada beş burada konuşurlar

Bir gece başlar, yarı siyah, yarı kırmızı

Cigaramı yakar evime dönerim...

-Gidin gemiler, gidin

Vardığınız yerlere selam edin

Gün olur bütün kaygılardan uzak

Ben de gelirim...

turgut uyar

2008-05-19T08:46:00.000-07:00

Feryad ki feryadıma imdad edecek yok
Efss ki gamden beni zad edecek yok
Tesir-i mahabbetle yıkılmış güzel emma
Virane dili bir daha bad edecek yok.
Kes, varsa alkan bana ey tali-i dnum
Sen var iken lemde beni yd edecek yok
Hakkile bilir zr gönül halet-i aşkı
Mahirdir o fende anı üstad edecek yok
Yareb ne içün zr Nigr şu cihanda
Naşd edecek çoksa da bir şd edecek yok
şair nigar

GÜNLER PERİŞAN

2008-05-19T08:23:00.000-07:00

yırtarak geçiyor kalbimizden

hayatı da törpüleyen zaman

şuramızda birşey var

acıya benzer

umuda benzer

böyle günlerde hayat

hem acıya, hem acıya benzer

gün ölümle başlatıyor hayatı

her şafak taze bir ölünün üstünde doğuyor

her sabah ölümü anlatıyor gazeteler

sol köşede ölümü kutsallaştıran bir fotoğraf

yeni bir cinayetin röntgenini çıkartıyor gövdeme

beynim sabırla keskin

iğdişliyor haber bültenlerini,

yorumları, sahte ölüm ilanlarını

bizim ilanlarımız çoktan verilmiştir

gelirse de bilinir nerden ve nasıl

böyle ölümün yücedir adı

ha kanağacı canım, ha gelincik tarlası

çünki ölümün kanıdır besleyen

bir başka baharın tohumlarını

şuramızda birşey var

bizi onduran şey

acıya saran

umudu kuşatan kalbim:

kalbim mi desem

var kalbim: yaşayan ben

hayatla ölümle cinayetle

gazetelerde, radyolarda, eski üniversitelilerde

eski prof hocalarla

yaşayan ben: geç mi kaldık/kabul edemem

ah benim sevgili annem

oğlunda elbet yurtseverden

birgün bırakırda sizi yüzüstü

yüzüstü değil: elbette bizüstü

bırakır da: kötü sarmaşıkları,

yaban güllerini

bırakır da: sekizyüzlük hırtları, şunları, bunları

giriverir senin sıcacık kucağına

yani hem sana karşı, hem senin için

giriverir o yanılmaz tarihçinin yaprağına

ölüm mü dedim annem

ölüm senin gibi güzel annelerin

senin gibi güzel çocuklar feda etmiş

o tarih atlasında

bir kırmızı gül olur ancak

koksun diye çocukların bahçesi şuramızda,

tam şuramızda

kanserli bir virüs gibi kanımıza karışsa da

bizi yaşatan günler perişan

işte bir bir kırıyorlar dalıylan

yeryüzünün olgunlaşan meyvelerini

çünki biliyorlar vakit dar

oysa dalları kırılmayan ölür mü sonsuz ağaç

hayatı pekiştiren kökümüz var

dünyayı emeğe kazandırmak için

hayata ve ölüme sonsuz bir anlam veren

kanağacına sözümüz mü var

biz şimdi gidiyoruz gibi ya dostlar

birgün döneriz elbet

acısız, adsız ölüm

suyu sürünün

sürünün ölümsuyu

bir ölü bir dirinin kanıdır

besler hayatsuyu

şuramızda, tam şuramızda

tarihe nasıl anlatsam

ey anneleri korkutan

bizi yaşatan kan

günler perişan

Arkadaş Zekai ÖZGER

fotoğrafın ortadaki beyazlı kadın, didar abla .

EN MUTLU GÜN

2008-05-15T15:30:00.000-07:00

En mutlu gün en mutlu saat

Kurumuş körelmiş yüreğimin bildiği,

en büyük umutları gücün ve gururun

Hissettiğim, geçip gitti.

Güç mü dedim?

Evet öyle düşünmüştüm

Ama yazık! Çoktan yitip gitti hepsi

Gençliğimin hayalleri-

Ama boşver şimdi.

Ya gurur, ne yapacağım senle şimdi

sakin ol ruhum!

Belki bir diğer baş devralır

Üzerime döktüğün zehri.

En mutlu gün-en mutlu saat

gözlerimin gördüğü göreceği,

En paralk ışıltısı gücün ve gururun

Hissettiğim:

Ama o zaman çektiğim acıyla

Gücün ve gururun umudunu verselerdi,

Yaşamazdım o parlak saati tekrar

Çünkü onun kanatlarındaydı kara alaşım

Ve çırptıkça-bir öz dökülüyordu

Öldürmeye yeterli

Onu bilen bir ruhu.

EDGAR ALLAN POE

2008-05-15T15:20:00.000-07:00

Ah gülüm

boşver onları

sen bir sevinçsin

bir güzellik

onlarsa

bulaşmaya çalışan

irinli bir hastalık

5.mayıs.2008 / Beyoğlu

YAKARIM GECELERİ

2008-05-07T04:39:00.001-07:00

Bu aşkın nüshası rüzgarlarda

Aslı bende kalacak

Bizi hasret saracak

Bulutlar çıldıracak

Ayrılık başımı döndürüyor

Kavuşmayı özlettin

İntiharlar kuşandım

Bu aşkı sen kirlettin

Geçtim borandan kardan

Yitirdim bahçeleri

Ellerimi tutmazsan gülüm

Yatamam geceleri

Bu aşkın nüshası rüzgarlarda

Kahrı bende duracak

Sende ihanet gülüm

Bende matem kalacak

Bu aşkın efkarı şarkılarda

Yüzün bende solacak

Bizi zaman yenecek

Ve anılar kalacak

Geçtim borandan kardan

Yitirdim bahçeleri

Ellerini tutmazsam gülüm

Yatamam geceleri.

Söz:Yılmaz Odabaşı

Müzik: Ahmet Kaya

2008-05-07T02:28:00.000-07:00

Zekanı küçük düşürmemeyi öğren...

umberto eco

2008-05-01T13:58:00.000-07:00

İçinde bulunduğun kaosu ele geçir...

Nietzhe

BİR GÜN SEVİŞMEYİ BANA

2008-04-19T17:49:00.000-07:00

kandan ve ceninden bir gün daha

başlarken

bir dalı kanatıyorum tırnaklarımla

ağzı açılmamış bir güle dokunuyorum

geceden kalma bir şeyle oynuyor kalbim

bugün biraz daha yorgun başlıyorum sabah

yeni doğmuş çocuk çirkin ve sisli

vurdukça ilk ışıkları penceremden içeri

kımıldaşır içimin ölü dolu coşkusu

güneş bir ürkekliği gizliyemez

ne de olsa çözülmez yüreğimin kuşkusu

gün, o sevecen çığırtkan

beni yeni bir oyuna çağırıyor

yalnızlık yenilmeyen gladyatör

bana eski bir ölümü anımsatıyor sabah

taşıyarak bir celladı odama

aşkımın ve bırakılmışlığımın celladını

hüznümle ve çirkinliğimle yargılamadan beni

tanıdığım bir ölümle tehdit ediyor

yalnızlık her sabah öldürüyor beni

çözerek gecenin ipliğini hızımla

hüznümü ve yalnızlığımı sarıyorum sabaha

adi bir etiketi yamayarak üstüne

boyna genişliyen bir orospu gibi

genişledikçe küçülen bir orospu gibi

aşksızlığım küçültüyor beni

korkum ve çirkinliğim utandırıyor beni

gecikilmiş bir aşkı yaşamıya

cinayet tek kurtuluşsa bir yanlışlıktan

önce acıya direnmesini öğrenmeliyim

eskitilmiş bir kurşunla kaplıyorum yüreğimi

acıya ve aşka hazırlıyorum

hergün yeniden yaşamak

boşalan bir birikimi kocamış acılarla

uzuyan bir ölümü bitimliyen vücudum yani istek.

o hep tiksinç görünen

çirkin ve güzel orospu.

yeniyetme bir çırpınışın yorgunluğu yüreğimde

o hep güzel görünen bana

çirkin ve güzel orospu

vücudum.

seni seviyorum

acıyla büyütüyorum aşkımı

bir gün bana sevişmeyi öğreticek.

Arkadaş Zekai ÖZGER

2008-04-16T22:06:00.000-07:00

Bergama ‘nın 18 km. kuzeydoğusunda, Bergama-İvrindi yolu üzerindeki Paşa Ilıcası antik Allianoi Kenti’nin merkezidir.

Allianoi’nin MÖ.2. yüzyılda kurulduğu söyleniyor. Burası Batı Anadolu’daki en büyük hem de en iyi korunmuş kaplıca sağlık merkezi. Kazılarda elde edilen cerrahi müdahale aletleri, buradaki sağlık hizmetlerinin sadece suyla sınırlı olmadığının da göstergesi.

Devlet Su İşleri’nin bölgedeki arkeolojik yapıları hiç göz önüne almadan ihale ettiği, 1994’te temeli atılan Yortanlı Barajı tamamlanmak üzere.

DSİ’nin alternatif projeleri göz ardı etmesi ve bunlara yanaşmaması, İlkçağ’ın bu en önemli tıp merkezlerinden, uygarlık merkezlerinden birini sular altında bırakacak.

Ömrü olsa olsa 25, bilemediniz 50 yıl olacak ve tüm bereketli toprakları sular altında bırakıp, ancak kendi kapladığınca bir alanı sulayabilecek bir baraj mı daha yararlıdır insanımıza; yoksa tarım mı, ya da böylesi önemli tarihsel yapıları içeren bölgenin turizm getirisi mi ?

Anıtsal çeşmesi, havuzu, dükkanı, seramik işlikleri içme ve atık su düzenekleriyle görkemli bir sağlık yapısı.Örtelim hepsini, yok olup gitsin mi bütün bunlar ?

Bu kenti kurtarmak mücadele ister, savaş ister, yürek ister, inanç ister, sabır ister.

İşte Allionai kazısını yöneten Dr.Ahmet Yaraş böyle bir kişidir. Omuz verelim Allionai kazısına. Ahmet Yaraş’ın çağrısına.Toprağın altındakiyle, üstündekiyle Anadolu kültürüne sahip çıkalım.

Allionai Sular Altında Kalmasın.

http://www.truvafolklor.com/default.aspx?m=allianoi İMZA KAMPANYASI

2008-04-07T14:24:00.000-07:00

ben melamet hirkasini

kendim giydim eynime

ar-ı namus şişesini

taşa caldim kime ne

sofular haram demişler

aşkımın şarabına

ben doldurur ben içerim

günah benim kime ne

kah giderim medreseye

ders okurum hak için

kah giderim meygedeye

dem çekerim aşk için.

kah çıkarım gökyüzüne

seyrederim alemi

kah inerim yeryüzüne

seyreder alem beni

nesimi'ye sorsalar ki

yarin ile hoş musun,

hoş olam ya olmayayım

o yar benim kime ne.

2008-03-31T18:33:00.000-07:00

Ateş eritemediğini
sertleştirir...

oscar wilde

belki bir gün özlersin

2008-03-28T21:28:00.000-07:00

Belki bir gün özlersin

Başka adamlarla

Başka şehirlerde

Yürürken

Okuduğun ilk roman

Sevdiğin ilk adam

Yasal acılarından

Hatta yalnızlıktan

Belki dolar gözlerin

Başka adamlara

Başka şehirlerde

Belli etmezsin

Belki bir gün özlersin

Sil gözünün yalnızlıklarını

O an fısılda duvarlara adımı

Bin bıçak var sırtımda

Biniyle de adaşsın

Her biri hayran sana

Belki bir gün özlersin

Başka adamlarla

Başka şehirlerde

Yürürken

Seçtiğin bu hayat

Geçtiğin son adam

Yasal acılarından

Hatta yalnızlıktan

Sessiz harfler seçersin

Başka adamlara

Başka şehirlerde

Belli etmezsin

Belki bir gün özlersin

Sil gözünün yalnızlıklarını

O an fısılda duvarlara adımı

Bin bıçak var sırtımda

Biniyle de adaşsın

Her biri hayran sana...

emre aydın

2008-03-23T06:48:00.000-07:00

Zûlmün karanlığını iyice yaşayın ki, gelecek çok daha aydınlık olsun..

Şeyh Bedreddin

humakuşu

2008-03-14T20:22:00.000-07:00

Ben de şu dünyaya geldim sakinim